محمدرضا جعفري روز يكشنبه در گفت و گو با خبرنگاران افزود: قرارداد بنده تا جام جهاني هاربين بود. اكنون بيكار هستم چون شغل ديگري ندارم.
وي با اشاره به اينكه امسال در سه رويداد مهم شركت كرديم، اظهار داشت: مسابقات آسيايي، جام جهاني و المپيك مهمترين ديدارهاي سال جاري بود كه فكر مي‌كنم توانستيم عملكرد خوبي در آنها داشته باشيم. در اين مدت با جان و دل در تيم ملي كار كرده و با اينكه پايم مصدوم شده بود، در همه تمرينات حضور داشتم. وقتي نفرات حاضر در اردو كم بودند خودم نقش حريف تمريني را بازي مي كردم و تصور نمي كنم اين روش بدي باشد و از اينكه در اين ميان پايم آسيب ديد ناراحت نيستم.
جعفري با بيان اينكه از برنامه هاي آينده تيم ملي خبر ندارد، تصريح كرد: اگر فدراسيون باز هم مايل به همكاري با بنده باشد، مي پذيرم چون شغل ديگري ندارم.البته روش حاكم بر ورزش امروز خيلي ناراحت كننده است.اگر يك ورزشكاري خداحافظي كند و به دست فراموشي سپرده شود عادي است؛ اما در ايران مربيان نيز فراموش شده هستند و تنها وقتي يادي از آنها مي شود كه تيم باخته باشد.
وي با اشاره به حضور در ليگ تصريح كرد: از خدا مي خواهم كه بار ديگر ميرميران سرمربي باشد و من در كنارش كار كنم؛ اما مسئولان باشگاه اعلام كرده اند كه بنده براي هدايت تيم كافي هستم. در اين مسابقات هم تنها هستم و كمك ندارم.
جعفري در خصوص ضرورت مربيان چيني براي تيم ملي سانشو بزرگسالان گفت: نمي توان گفت كه اين مربيان بي فايده هستند؛ اما خود چيني ها هم معتقدند كه مربيان ايراني چيزي از آنها كم ندارند. مربي چيني جوانان بارها از من خواسته تا به او كمك كنم. به عقيده من اين مربيان در رده هاي سني پايه بيشتر مفيد خواهند بود.